Havanın tüm terimleri işin içinde: uçuş rüyası, kanatların poetikası, imgesel düşüşler, mavilik, takımyıldızları, havai ağaçlar, rüzgâr ve elbette sessizliğin içerdiği dil. Filozof az sonra düşüncenin hareketine başka bir imgeyi dahil ediyor. Neredeyse tüm imgelerin tetikleyicisine dönüşmüş bir imge; mimesisin hareket ettiricisi, yukarılara bakma jestinin davetkar nesnesi, işaretlerin taşıyıcısı bir imge makinası: bulut.

Felsefenin, bir söylem olarak, kendisine direnen şeylerle yüzleşmesi ve ardından bu direnç ve çekim oyununda neler olduğunu izlemesi fikri beni her zaman içine çekmiştir. Son birkaç yıldır odaklandığım üç şey mizah, şiir ve müzik.