"Tercüme etmek, hatırlatayım, uzun süre, kültürün bazı alanlarında, habis bir iddia olarak görülmüştür. Birileri dillerine tercüme yapılsın, diğerleri dilleri tercüme edilsin istemez ve asıl anlamıyla bu ihanetin, yani ‘bir halkın gerçek dilini yabancıya teslim etme’nin gerçekleşmesi için savaşmak gerekir.

Cinsiyetlendirilmiş bir arşiv gerçekliğin kodlarına da elbette kaçınılmaz olarak kendi epistemolojik konumlarını dayatacaktır. Bu sebeple Derrida Arşiv Hastalığı boyunca Sigmund Freud’a ve psikanalize döner çünkü Derrida’ya göre psikanaliz, bizzat psişik arşivin, belleğin ve bastırmanın teorisidir.

‘’Özne, daha önceden pratik etkinliğiyle tanımadığı birtakım nesnelerle karşılaştığı zaman ya da alışılmamış durumlarda bulunan tanıdık nesnelerle, alışılmamış açılardan görülen nesnelerle yüz yüze geldiği zaman yanılsama ortaya çıkar.’’

(...)onun benim için yok olma yolundaki bir insanlık numunesini temsil etmesi ve kendini bir çok medeniyette ve edebiyatta rahat hisseden, entelektüel vatanı olmayan bir yerleşiğin, evden çıkmayan bir maceraperestin, muhteşem ve mahkûm edilmiş bir canavarın paradoksunu cisimleştirmesi olduğunu söylemiştim.