Virilio’nun çağdaş sanatın kazasına ya da felaketine dair formülü, sanatın teknik ve iletişimsel hız rejimine eklemlenmesi sonucu ortaya çıkan yönünü imler. Kaza onun terminolojisinde hızın içkin sonucudur, istisnai değildir. Aktarım ne kadar hızlanırsa, kazanın olasılığı da o denli norm hâline gelir.

"Ötekinin ortadan kayboluşu, akıllı telefonun bizi yalnızlaştırmasının ontolojik sebebidir. Biz bugün tam da yalnız olduğumuz için bu kadar aşırı ve zorlayıcı şekilde iletişim kurmaktayız. Fakat hiper-komünikasyon boşluğu doldurmaz. Yalnızca yalnızlığı derinleştirir; çünkü onda ötekinin mevcudiyeti eksiktir."